Geen leerplicht, wel levensles: Waarom wij ons uitschrijven in Nederland (en de spanning met school) 🇳🇱🎒🌍

De kogel is door de kerk. De knoop is doorgehakt. Niet zomaar een beslissing, maar eentje met een hoofdletter B. We gaan onszelf officieel uitschrijven als inwoners van Nederland. Geen adres meer in het Gemeentelijke Basisadministratie, geen belastingbrieven op de mat, en ja: daarmee 'ontkomen' we ook aan de Nederlandse leerplichtambtenaar.

Laat dat even bezinken. Want hoe stoer en bevrijdend dat ook klinkt, het voelt ook ergens als het definitief verbranden van onze schepen. Nederland is fantastisch, georganiseerd en veilig. Maar de drang om buiten de lijntjes te kleuren en onze kinderen de wereld als klaslokaal te geven, is vele malen groter dan de angst voor het onbekende. Geen strakke regels meer over hoeveel dagen je absent mag zijn, maar leren door te lezen, te zien en te ervaren.

Maar voordat we straks met onze gezinscaravaan koers zetten naar avonturen ver weg, moeten we eerst door een heel Hollandse fase heen: de ‘officiële plichtplegingen’. En die beginnen deze weken op school.

De agenda staat vol met gesprekken. Hoe ga je nou vertellen aan de leerkrachten bij wie je kinderen vijf dagen per week in de banken zitten? Juffen die met hart en ziel voor onze kids zorgen, en die straks ineens een mega gat in hun klas zien vallen.

Zonder leerplicht hoeven we gelukkig niet meer smeken om verlofweken of bang te zijn voor boetes, maar we willen dit juist goed doen. We willen niet zomaar weglopen; we willen het avontuur delen, de juffen betrekken en een plan neerleggen voor het 'Wereldonderwijs'. Hoe zorg je dat de kinderen

straks onderweg hun spelling en rekenen bijhouden zonder dat het voelt als een strafwerk aan een stoffige camper-tafel? En hoe vind je de balans tussen schoolboeken uit Holland en de praktijklessen van een vulkaan in Midden-Amerika of een markt in Zuid-Amerika?

De komende weken zitten we dus tegenover de juffen. Met een gezonde dosis spanning, een brok in onze keel, maar vooral met heel veel trots op het plan dat we aan het bouwen zijn.

Hoe zouden jullie reageren als je je kind van school haalt voor een reis van een jaar? Ben je team 'doen!' of roept dit direct stress op over achterstanden? Laat het ons weten in de reacties!